Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Η ανασύσταση της Δημοτικής Αστυνομίας - Άρθρο στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" για την αναγκαιότητα της υπηρεσίας

Το περιστατικό είναι πραγματικό. Ηταν πριν από λίγες ημέρες, ένα ωραίο ανοιξιάτικο απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, και η οδός Αιόλου έσφυζε από ζωή καθώς περπατούσαμε στο πιο «ζωηρό» της τμήμα, από το ύψος της οδού Ερμού μέχρι την πλατεία Αγίας Ειρήνης. Καθώς η Αιόλου είναι σε αυτό το σημείο ένας μάλλον στενός πεζόδρομος, παρατήρησα ότι ένα κάθετα σταθμευμένο όχημα εμπόδιζε τη διέλευση των πεζών, οι οποίοι συνωστίζονταν στις δύο άκρες για να περάσουν απέναντι. Μου έκανε εντύπωση ότι δεν υπήρχε κανένα ίχνος ζωής στο αυτοκίνητο, ούτε καν τα «πατροπαράδοτα» σε αυτές τις περιπτώσεις «αλάρμ», μια ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης του προβλήματος που δημιουργεί από τον ίδιο τον οδηγό. Οχι, το αυτοκίνητο ήταν παρκαρισμένο κανονικά πάνω στον πεζόδρομο με τον τρόπο που κάθε όχημα είναι σταθμευμένο σ’ έναν οποιονδήποτε δρόμο.

Ομως, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Κάνοντας λίγα μέτρα πιο πέρα, έπεσα πάνω σε μια μικρή «συντροφιά» αστυνομικών, τριών «δημοτικών» κι ενός «συμβατικού», της ΕΛ.ΑΣ. Είχαν γυρισμένη την πλάτη τους στο «συμβάν» και το βλέμμα τους αναπαυόταν σε μια από τις πιο ακριβοθώρητες εικόνες στον πλανήτη: σε πρώτο πλάνο τα τελευταία σπίτια της Πλάκας και στο βάθος ο Ιερός Βράχος λουσμένος στο γλυκό απογευματινό φως της Αττικής. Αφού τους ζήτησα συγγνώμη για την ενόχληση, τους επισήμανα το πρόβλημα με το αυτοκίνητο. Προσπάθησαν, νομίζω, να μη δείξουν την έκπληξή τους για το γεγονός ότι με απασχολούσε σοβαρά ένα τόσο συνηθισμένο περιστατικό. Οι τρεις κοπέλες της Δημοτικής Αστυνομίας κατέβαλαν φιλότιμη προσπάθεια και μου εξήγησαν ότι η παράνομη στάθμευση δεν ήταν ανάμεσα στα καθήκοντά τους. «Βρισκόμαστε εδώ για την πάταξη του παρεμπορίου», με ενημέρωσαν πολύ ευγενικά, και όταν απευθύνθηκα στον αστυνομικό της ΕΛ.ΑΣ. εισέπραξα ένα βλέμμα που δεν μου ήταν εύκολο να ταξινομήσω αμέσως. Βασικά, με αγνόησε.

Η ωραία αυτή στιχομυθία ολοκληρώθηκε όπως άρχισε. Γυρίσαμε αμφότεροι τις πλάτες ο ένας στους άλλους και συνεχίσαμε τις δουλειές μας. Το αυτοκίνητο ήταν ακόμα στη θέση του και ταλαιπωρούσε ελάχιστους άτυχους, που στη ζωή τους στην Αθήνα είχαν υποστεί πολύ χειρότερα. Διαβάζω ότι εντός του Μαΐου επίκειται η ανασύσταση της Δημοτικής Αστυνομίας όχι μόνο στον Δήμο Αθηναίων αλλά πανελλαδικά. Ηταν κι αυτό ανάμεσα στις «προτεραιότητες» της νέας κυβέρνησης. Η αλήθεια είναι ότι η βίαιη κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας οδήγησε σε κατάρρευση της νομιμότητας όσον αφορά στα θέματα αντικοινωνικής στάθμευσης και εν γένει αντικοινωνικής συμπεριφοράς, τομέας στον οποίο οι Αθηναίοι διατηρούμε υψηλές επιδόσεις.

Ομως, ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Το νέο Σώμα χρειάζεται επειγόντως εκπαίδευση και καθοδήγηση. Δεν περιμένει κανείς από τη Δημοτική Αστυνομία να λύσει όλα τα προβλήματα. Ας επικεντρωθεί στα πλέον βασικά, που είναι ακόμα ζητούμενα στην πρωτεύουσα της Ελλάδας, εν έτει 2015: όπως το να περπατάμε σε πεζοδρόμια και σε πλατείες χωρίς να κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα. Θα είναι κι αυτό μια αρχή.

1 σχόλιο:

  1. δημοσιογράφος στον κόσμο της κουκουρούκου...διαβάζει Πάουλο Κέλιο, πηγαίνει "εναλλακτικές" διακοπές και είναι "αυτοδημιούργητη" με τις γνωριμίες του "μπαμπάκα"....Άσε μας καλή μου και γράψε για τις συνεχιζόμενες διαλύσεις οικογενειών από το 2013 εώς σήμερα!!! Πέριμένεις εσύ χαρά από μια δ.α. φίλων και συγγενών (σσ.εννοώ τα λίγα άτομα που θα έχει...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή